Persoonsgerichte zorg: #hoe dan?

Persoonsgerichte zorg: #hoe dan?

In ons vorige blog hebben we aandacht besteed aan de tendens in onze samenleving om onder de noemer “persoonsgericht werken” de klant centraal te stellen. Dit is ook een actueel thema in de zorgsector.

Als zorgverlener benader je, vanuit de optiek van persoonsgericht werken, de cliënt als mens in plaats vanuit de aandoening of ziekte. Bij persoonsgerichte zorg betrek je de cliënt en zijn omgeving bij keuzes en is per definitie op maat. Dit kan betekenen dat in bepaalde gevallen de cliënt kan kiezen voor een niet-optimale behandeling omdat een behandeling bijvoorbeeld ten koste gaat van de kwaliteit van leven of het functioneren. De concepten positieve gezondheid en zelfmanagement sluiten hierbij aan.

Leren van andere implementatietrajecten

Maar nu de vertaling naar de praktijk. Waar is persoonsgerichte zorg reeds geïmplementeerd? En wat kunnen we daarvan leren? Welke werkwijzen en processen zijn veranderd, is er aandacht besteed aan opleiding of training van de zorgprofessional en welke resultaten zijn er geboekt? En is de zorg beter en effectiever geworden en is er gezondheidswinst bereikt? Bovendien: Welke lessen zijn er te trekken uit deze implementatietrajecten?

Samen met Zorg voor Kennis willen wij kennis uit de praktijk verzamelen en antwoorden verzamelen. Eén van de belangrijke lessen die wij zien is dat de implementatie van persoonsgericht werken aan moet sluiten op de visie en processen van de organisatie. Daarnaast zijn competentieontwikkeling en methodisch werken van belang.

Competentieontwikkeling verdient aandacht

Wij zien dat zorgprofessionals zich veelal scholen in het voeren van het gesprek of dat er generieke tips worden gegeven voor het voeren van het persoonlijke gesprek. Een vertaling naar competenties geeft inzicht in de vaardigheden die de professional nodig heeft om persoonsgericht te kunnen werken. En deze vaardigheden kun je ontwikkelen. Wat is er bekend is over deze competenties bij zorgprofessionals en het strategisch ontwikkelen ervan?

Invoeren van methodisch werken

Persoonsgericht werken vergt ook planmatig methodisch werken. Persoonsgericht en planmatig werken kan vanuit een classificatiesysteem (OMAHA of MIKZO) of zorgleefplan. Hoe je dat doet, hoe je verplegenden en verzorgenden hierin mee krijgt, en wat de ervaringen met het invoeren van een planmatige aanpak en het meten van persoonsgerichte zorg zijn, komt aan bod tijdens onze bijeenkomst over persoonsgericht werken.

 

_____________________________________

Een gedachte over “Persoonsgerichte zorg: #hoe dan?

  1. Ik vind persoonsgerichte zorg soms inderdaad beter, ook als dit niet zorgt voor de optimale behandeling. Er moet niet alleen gekeken worden naar fysieke zorg, maar ook naar mentale zorg. Bij persoonsgerichte zorg zou ik daar een balans proberen in te vinden. Dit zijn tenminste mijn ervaringen die ik geleerd heb bij het werken in de zorg. Hoe kijk jij hier tegenaan Gea?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *